Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία που δημοσίευσε η Europol για την τρομοκρατική δραστηριότητα στην Ευρώπη. Κατά 24% αυξήθηκαν οι τρομοκρατικές ενέργειες που έγιναν ή επιχειρήθηκαν κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους. Ως αποτέλεσμα στις 583 επιθέσεις, οι αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις οδήγησαν σε 1044 συλλήψεις, αυξημένες κατά 48% σε σχέση με το 2006. Κάποιος θα ανέμενε την ισλαμική τρομοκρατία να είναι το επίκεντρο αυτής της αυξητικής πορείας. Αντιθέτως, τον πρώτο λόγο είχαν τα αυτονομιστικά κινήματα της Ισπανίας (ΕΤΑ) και της Κορσικής (FLNC). Σε αυτές τις δύο οργανώσεις χρεώνονται οι 517 από τις επιθέσεις, δηλαδή το 88% όλων των τρομοκρατικών ενεργειών.

Στέλιος Καναβάκης, CIPT

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι πολιτικές εξελίξεις στα κράτη της Βαλκανικής κατά την διάρκεια της θερινής περιόδου, καθώς τόσο οι διακρατικές σχέσεις όσο και οι εσωτερικές εξελίξεις τείνουν να μεταβάλλονται. Οι εξελίξεις αυτές αναφέρονται στα παρακάτω: στη νίκη του Τάντιτς στην εκλογική αναμέτρηση της Σερβία, στις βουλευτικές εκλογές στην π.Γ.Δ.Μ., στις διαβουλεύσεις για την δημιουργία της νέας Συνταγματικής Συνθήκης του Κοσσυφοπεδίου, στις προσπάθειες πλήρους εξευρωπαϊσμού της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, στην ευρωπαϊκή πορεία της Αλβανίας και στο νέο ρόλος της Ρωσίας στην Βαλκανική Χερσόνησο.

The political developments in the Balkan states, during the summer period, present a special interest, while both of the domestic and foreign developments they have been altered. Those developments are reported as follow: the Tantits victory in serbian elections, the parliamentary elections in FYROM, the consultations for the establishment of Kosovo new Constitutional Treaty, the efforts for a complete europeanization of Bulgaria and Romania, the European procces of Albania and the new role of Russia in the Balkan Peninsula.

CIPT Resrearch Team

Το παραπάνω ερώτημα αποτελεί ουσιαστικά την καρδιά του προβλήματος  της νέας ταυτότητας που έχει απονέμει (ή προσπαθεί να απονείμει ) η Ευρωπαϊκή Ένωση στον εαυτό της. Η οριοθέτηση των συνόρων της Ε.Ε δεν μπορεί να είναι το αποτέλεσμα μιας θεωρητικής συζήτησης χωρίς συστηματική αναφορά στο γίγνεσθαι μιας πραγματικότητας η οποία είναι πλέον πλανητική και σήμερα μάλιστα σε μέγιστο βαθμό,  αυτό το γίγνεσθαι υπόκειται στη βούληση της μοναδικής υπερδύναμης, των ΗΠΑ. Στην παρούσα μελέτη θα εξεταστεί ο ουσιαστικός ρόλος των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ στην διαδικασία διεύρυνσης αλλα και ολοκλήρωσης καθώς και η στρατιωτική "αυτονομία" της Ευρώπης. Εξετάζονται επίσης με ένα ιδιαίτερα αναλυτικό και οξυδερκές πνεύμα οι Ευρώ-Ατλαντικές σχέσεις όπως διαμορφώθηκαν την τελευταία δεκαετία.

Πολλαπλές είναι οι εξελίξεις στη Νοτιανατολική Ευρώπη αυτή την περίοδο καθώς η ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου , η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι με την ένταξη της Αλβανίας και της Κροατίας, το Ελληνικό βέτο στην ένταξη της f.Y.R.O.M.  και το ζήτημα της ονομασίας της, έχουν στρέψει τα φώτα για μια ακόμη  φορά στο Βαλκανικό υποσύστημα. Η Νοτιοανατολική Ευρώπη καθίσταται ξανά πεδίο πολλαπλών στρατηγικών, πολιτικών και ενεργειακών εξελίξεων.

Recant developments in South- Eastern Europe such as the recognition of Kosovo's independence, the NATO Summit in Bucharest with the integration of Albania and Croatia in the Euroatlantic Alliance and the Greek "veto" for the FYROM issue, have turned the focus of interest once again in the Balkan sub-system. South-Eastern Europe becomes again a field of multiple strategic, political and energy developments.

Ερευνητική Ομάδα CIPT

CIPT Resrearch Team

Η πρόσφατη Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι χαρακτηρίσθηκε από την προσπάθεια της Αμερικανικής διπλωματίας να προωθήσει την ατζέντα της, καταφέρνοντας τελικά να πετύχει τους δύο από τους τρείς βασικούς στόχους της. Ο πρόεδρος Μπους κατάφερε να πετύχει την έγκριση των Ευρωπαίων συμμάχων του για την εγκατάσταση του συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας στα εδάφη της Τσεχίας και της Πολωνίας καθώς και την δέσμευση για αποστολή περισσότερων Ευρωπαϊκών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν. Ο τρίτος όμως στόχος δεν επιτευχθεί. Γερμανία και Γαλλία ένωσαν τις δυνάμεις τους για να αντιταχτούν στην πρόταση του Προέδρου Μπους να εντάξει την Ουκρανία και τη Γεωργία στο πρόγραμμα δράσης MAP του NATO, ένα κρίσιμο πρώτο βήμα προς την αποδοχή των δύο προηγούμενων σοβιετικών δορυφόρων στη Συμμαχία.

The recent Summit of NATO in Bucharest was characterized by the effort of the American diplomacy to promote its agenda, accomplishing finally to achieve two from its three main objectives. President Bush managed to get an endorsement from his European allies for the installation of an anti-missile defense system in the territories of Czech Republic and Poland as well as the engagement for mission of more European troops in Afghanistan. On the other side of the ledger, NATO decided not to extend what’s called the Membership Action Plan to Ukraine and Georgia, which is a first step toward formal membership.

Δημήτρης Κάζης, CIPT

Η Σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι δεν απετέλεσε εντέλει σταθμό για την πορεία της Ευρωατλαντικής Συμμαχίας. Δυστυχώς δεν απετέλεσε ούτε καν μια ευκαιρία για ξεκάθαρο επαναπροσδιορισμό των στόχων και των λειτουργιών της. Φαίνεται ότι ο συγκεκριμένος οργανισμός αρχίζει να εμφανίζει το σύνδρομο « Ευρωπαϊκής Ένωσης». Απο την άλλη το θέμα της ένταξης της ΠΓΔΜ σε συνδυασμό με το θέμα της ονομασίας πέρασε, όπως γίνεται αντιληπτό, σε δεύτερη μοίρα. Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν συνάντησε ουσιαστική πίεση για μια χώρα όπως η ΠΓΔΜ η οποία δεν έχει ούτε ενεργειακό ούτε σημαντικό γεωστρατηγικό ενδιαφέρον, επειδή το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε στο γειτονικό Κόσοβο.

NATO’s latest summit in Bucharest didn’t constitute a cornerstone for the Organization’s role and function. It didn’t even constitute an opportunity for a clear definition and re-evaluation of its goals and procedural matters. It seems that the Euroatlantic Alliance shows a kind of “European Union” syndrome. The issue of the accession of FYROM to the Euroatlantic Alliance along with the name issue, have been placed down on the list of the summit’s priorities. The Greek government didn’t receive substantial pressure for the FYROM issue, as the center of international interest has moved northwards to its neighbor, the newly established Republic of Kosovo.

Damianos Serefidis, CIPT

Η Τουρκία αναβιώνει την πολύ- αναβεβλημένη αναζήτησή της για πυρηνική ενέργεια, πιεζόμενη από τα σοβαρά ενεργειακά ελλείμματα μέσα στα σύνορά της και από τις πυρηνικές φιλοδοξίες του γειτονικού Ιράν που απειλούν να ανατρέψουν την περιφερειακή ισορροπία ισχύος της περιοχής. Από την ημέρα της επανεκλογής της νέας κυβέρνησης του Tayip Erdogan μπήκε σε εφαρμογή ξανά το πυρηνικό πρόγραμμα της Τουρκίας. Είναι, όμως, γνωστό ότι το πρώτο και δυσκολότερο βήμα για την παραγωγή πυρηνικών όπλων είναι η κατασκευή πυρηνικού αντιδραστήρα. Τι επιπτώσεις θα έχει αυτό στην ασφάλεια της περιοχής, με την ευρύτερη έννοια του όρου;

Turkey is reviving its long-deferred quest for nuclear power, pressed both by serious energy shortfalls within its own borders and by nuclear ambitions in neighboring Iran that threaten to upset a regional balance of power. The reelected new government of Tayip Erdogan entered the implementation of Turkey's nuclear program . It is, however, known that the first and difficult step for the production of nuclear arms is the manufacture of nuclear reactor. Which repercussions will this action have in the safety of the region?

Στέλιος Καναβάκης, CIPT

Το παρών κείμενο είναι μια ανάλυση της στρατηγικής των Η.Π.Α. απέναντι στο Ιράν και πιο συγκεκριμένα στην πιθανότητα απόκτησης από το τελευταίο πυρηνικών όπλων. Εξετάζει την αλλαγή που θα απιφέρει μια τέτοια πιθανή εξέλιξη στο βαθμό απειλής που ήδη συνιστά το Ιράν για τις Η.Π.Α. Ακολούθως, με βάση τη θεωρία παιγνίων αναλύεται η δυνατότητα αποτρόπης των Η.Π.Α. τόσο ως προς την απόκτηση από το Ιράν πυρηνικών όπλων, όσο και προς τη χρήση τους σε περίπτωση που τελικά τα αποκτήσει. Με βάση τα παραπάνω γίνεται κριτική της μέχρις σήμερον ασκούμενης εκ των Η.Π.Α. πολιτικής πάνω στο συγκεριμένο ζήτημα και διαυπώνονται προτάσεις προς τη βελτίωση αυτής.

Πίσω απο την επιμονή των ΗΠΑ και την θετική στάση της Πολωνίας και Τσεχίας επί της εγκατάστασης των συστημάτων αντιβαλλιστικής αμύνης στο έδαφος τους, την οργισμένη αντίδραση των Ρώσων απέναντι στην ειλημένη απόφαση των Αμερικανών και την ανομοιογενή στάση που επιδεικνύουν τα κράτη-μέλη της Ε.Ε., ευρίσκονται διαχρονικά γεωπολιτικά δεδομένα τα οποία επηρεάζουν την στρατηγική τόσο των ΗΠΑ, όσο και της Ρωσίας και Γερμανίας και τα οποία ευθύνονται για την διαχρονικότητα της στρατηγικής των κρατών αυτών.

Σταύρος Σοφοκλέους, CIPT

Το παρόν κείμενο παρουσιάζει μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση για την σχέση μεταξύ οικονομίας και ισχύος. Εξετάζεται με κριτική σκέψη η θέση που διαχωρίζει την πολιτική από την οικονομία δηλαδή τους παράγοντες ισχύος από τα οικονομικά μεγέθη , δίδοντας παράλληλα σε αυτή τη σχέση το πρωτείο στην οικονομία. Η διερεύνηση της σχέσης που διέπει την πολιτική και την οικονομία και ειδικότερα ο τρόπος κατανόησης της οικονομίας υπό το πρίσμα του παράγοντα της ισχύος είναι ζητήματα που παρουσιάζονται και αναλύονται.

Μελάς Κώστας, CIPT